Samenwerken tussen publieke dienstverleners is aan de orde van de dag. Vrijwillig of gedwongen door wet- en regelgeving gaan ze aan de slag. Waarom? Complexe maatschappelijke vraagstukken als multi-probleem-gezinnen, kwetsbare jongeren, jeugdwerkloosheid, voortijdig schoolverlaten en Passend Onderwijs kunnen organisaties niet meer alleen oplossen.
Samenwerken is voor hen geen doel op zich, maar een middel om een gezamenlijk doel of resultaat te behalen. Belangrijke vragen daarbij zijn: Durven organisaties het samenwerkingsdoel hoger te stellen dan hun eigen doelen? Durven de professionals in een organisatie te vertrouwen op de expertise van de samenwerkingspartner? Durven bestuurders en managers te investeren in ‘elkaar leren kennen’, zodat vertrouwen opgebouwd kan worden? Hoe ga je de verantwoordelijkheid regelen?
Het succes hangt voor een groot deel af van de competenties van een organisatie en mensen op alle niveaus in de organisatie om samen te kunnen en willen werken. In ons dagelijks werk toetsen we onze aanpak en ervaringen aan de theorie. Twee uitgaves vormen een bron van herkenning en inspiratie voor onze aanpak:
